Komentarze (2)

• 
  • Ewa Solska
  • 31 grudnia 2011, 16:01:27

  Podoba mi się ten sznyt przypominający to, co u anglosaskich NGP – wydobyta na moment sytuacja, osadzona niby w zastanej codzienności, ale zrobiona w coś swoistego. Zrobiona przez sposób jej obrazowania: oświetlana punktowo, światłem rozproszonym, fluorescencyjnym a nie balowy żyrandol. Ale ty jednak Ido przesadzasz miejscami z tą ‘swoistością w wyrazie’ (druga zwrotka) – dlatego to nie jest zbyt intersubiektywny przekaz.
  
  Drugi wers: zakładam że to nie jest błędny tryb, przyjmuję, że pomijasz przed „docent Milewicz czytającą rozkłady” jakieś słowo typu: „widzę/ zoczyłam/ przeoczamy (czy jeszcze coś innego)” . Ja rozumiem tę 'punktowość' oświetlania, ale tu mam obawy co do zasadności takiego cięcia. Efekt redundancji (paradoksalnie!), zamiast entymematu np.
  
  Pytanie w ostatniej zwrotce – sztucznie brzmi wg mnie (aktualne/potencjalne/wirtualne… - szalenie to sublime, powaga co za).
  
  ( „spojrzeć” w przedostatnim wersie)
  

• 
  • _ m:i:r:o"n*t*e^e:
  • 31 grudnia 2011, 17:57:41

  dobre właśnie są te wcięcia wklejenia na ślinę na pleksi i tak zaraz odpadną....blueskreen, ruletka, gierki, boty.....czy to aktualne? - idiotyczne pytanie "tu"....sztucznie brzmi bo takie jest jak "tam" ta "przyszłość"